NL - Door gebruik te blijven maken van deze website, geef je toestemming voor het plaatsen van cookies bij bezoek aan onze website.
FR - Nous utilisons les cookies pour améliorer votre expérience sur ce site.
EN - By continuing to use this website, you consent to the placing of cookies when you visit our website.
WAT JE MOET WETEN OVER LADINGVERZEKERING

Anti-skid rubber
long life

Anti-skid rubber
One Way

Gecertificeerd rubber

Non-marking rubber

Ladingzekering

Balken

Het zekeren van de lading is in zowat alle Europese landen een gedeelde verantwoordelijkheid waarbij de exacte verantwoordelijkheden van de verschillende betrokken partijen in de meeste landen niet zijn afgebakend. België is op dit vlak relatief duidelijk: de vervoerder moet zorgen voor een geschikte zekering van de lading, de opdrachtgever (in vaktermen verlader genoemd) moet zorgen voor een voldoende stevige transportverpakking om een goede ladingzekering mogelijk te maken. De vervoerder kan ook aan de verlader richtlijnen vragen over hoe de lading moet gezekerd worden
Art 45 bis
Het artikel 45 bis van de Belgische wet “ladingzekering”. Dit artikel werd op 27 april 2007 toegevoegd aan de wet 1 december 1975 en legt op dat een ladingseenheid moet kunnen weerstaan aan de krachten die ontstaan bij een vertraging in de rijrichting van 8m/s², een versnelling in de rijrichting van 5m/s² en een dwarse versnelling van 5m/s².

Europees richtsnoer (European guidelines):
In het Belgisch verkeersreglement wordt niet gedefinieerd wat een goede ladingzekering is. Wel wordt verwezen naar de “European best practice guidelines on cargo securing for road transport”. Deze richtsnoer is vrij algemeen opgesteld en verwijst voor details naar specifieke normen. In andere Europese landen wordt in de wetgeving niet verwezen naar deze Europese richtsnoer. In elk geval moet in concrete gevallen meer belang gehecht worden aan de Europese normen als maatstaf voor goede praktijk dan aan de Europese richtsnoer.

CEN
Het Comité Européen de Normalisation is een instituut met hoofdzetel in Brussel met als leden de nationale normalisatie instituten van de 27 Europese lidstaten, van Kroatië, Noorwegen, Ijsland en Zwitserland. Voor het opstellen of hernieuwen van een Europese norm bestaat een wel omschreven procedure. Het technische werk gebeurt door een TC, een Technisch Comité. EN12195 valt onder TC168. Een voorstel voor norm wordt voorgelegd in het Engels, Frans en Duits aan de nationale normalisatie instituten ter stemming. Eens een EN norm goedgekeurd hebben de nationale normalisatie instituten een welbepaalde periode om de Europese norm om te zetten tot een nationale norm, in België bv. NBN-EN12195. Hiertoe wordt de originele EN norm al dan niet vertaald. In België wordt een NBN norm van kracht door publicatie in het Belgisch staatsblad, voor EN12195-1:2010 op 10 februari 2011. Volgens tal van Europese verdragen kan een Europese norm niet worden overschreven door nationale standaarden of normen met hetzelfde toepassings-domein. Dit sluit niet uit dat de Ecorub producten tevens naar nationale normen getest werden, zoals dit het geval is voor de Duitse VDI norm: de Ecorub matten beschikken over de corresponderende attesten volgens “VDI 2700 Blatt 14” normen.
Neersjorren
Bij neersjorren wordt de lading tegen de laadvloer getrokken waardoor de contactkracht tussen lading en laadvloer verhoogt. De traagheidskracht die kan worden opgevangen door neersjorren is het product van deze contactkracht en de wrijvingsfactor. Parallel met het verhogen van de contactkracht, kan dus ook de wrijvingsfactor worden verhoogd door het gebruik van antislipmatten of een specifieke coating van de laadvloer. Nat en vuil zijn in de meeste gevallen nefast voor de wrijving.
Anti-skid matten of antislipfolie
Bij gebruik van anti-skid matten met een wrijvingscoëfficiënt aan onderkant en bovenkant van 0,6 of meer, moet enkel nog gezekerd worden om glijden in de voorwaartse richting te verhinderen. De ontbrekende zekering van 0,2 g kan meestal geleverd worden door het kopschot van het voertuig. Anti-skid matten reduceren het probleem van ladingzekering (in geval van voldoende stabiele ladingseenheden) in aanzienlijke mate. Het volstaat de wrijvingscoëfficiënt te bepalen zoals beschreven inEN12195-1.
Vormstabiele ladingseenheid
De berekening van de ladingzekering die is beschreven in EN12195-1:2010 is slechts van toepassing op vormstabiele ladingseenheden. Dit zijn ladingseenheden die onder invloed van de traagheidskrachten niet significant vervormen. Het testen van de vormstabiliteit gebeurt best volgens de standaard VCAT40509:2010.

De EN 12195-1 is van toepassing in de 27 europese lidstaten.